Strona pamięci i archiwum rodzinne pełnią różne funkcje. Strona prezentuje wybrane materiały, a archiwum zachowuje pliki i ich kontekst. Gdy fotografie istnieją tylko na jednym koncie, rodzina zależy od dostępu do tego konta i dalszego działania usługi. Utwórz uporządkowany zbiór plików, zanim przygotujesz publiczną prezentację.
Zbieraj oryginalne pliki, jeśli są dostępne
Poproś krewnych o posiadane pliki zdjęć lub nagrań, a nie wyłącznie zrzut ekranu czy przesłany podgląd. Zrzut ekranu może być przydatnym punktem odniesienia, ale nie zastępuje dostępnego oryginału. Jeżeli lepsza wersja nie istnieje, zachowaj to, co masz, i odnotuj źródło, nie przedstawiając materiału jako czegoś, czym nie jest.
Oddziel zebrane oryginały od kopii wybranych do publikacji. Nie edytuj oryginału przy każdej zmianie projektu strony. Pomniejszone lub przycięte zdjęcie może pasować do ekranu, a wcześniejsza wersja pozostawać przydatna do drukowanego albumu lub innej prezentacji. Zachowanie obu pozwala uniknąć ponownego szukania źródła.
Zachowuj kontekst razem ze zdjęciem
Wytyczne Biblioteki Kongresu dotyczące osobistych dokumentów cyfrowych zalecają uporządkowane pliki i opisowe nazwy. Rodzinnemu zbiorowi służy również prosty dokument opisowy, zawierający informacje o osobach, miejscach, datach i osobach przekazujących materiały. Nieznane szczegóły oznacz jako nieznane, zamiast przedstawiać odgadniętą datę jako ustaloną informację.
Wybierz jeden schemat nazewnictwa, na przykład znaną datę, krótką nazwę miejsca i numer kolejny. Dłuższe historie zapisuj w oddzielnym dokumencie tekstowym, zamiast próbować zmieścić je w nazwie pliku. Spójne foldery i opisy pomagają innemu krewnemu zrozumieć zbiór bez potrzeby wyjaśniania każdego pliku osobno przez jego organizatora.
Uzgodnij dostęp przed publikacją
Zdecyduj, które materiały pozostają w rodzinie, a które pliki można pokazywać publicznie. Przed publikacją omów życzenia osób przekazujących materiały i osób widocznych na zdjęciach. Obecność we wspólnym folderze nie powinna automatycznie oznaczać, że każdy element nadaje się na publiczną stronę pamięci lub konto w mediach społecznościowych.
Udostępniony link jest wyborem sposobu dostępu, a nie automatyczną gwarancją prywatności. Uzgodnij, kto go otrzyma i kto może dodawać lub usuwać treści. Korzystając z usługi internetowej, zapoznaj się z jej ustawieniami udostępniania. Nie umieszczaj haseł w publicznych opisach ani w tekście strony, nawet jeśli początkowo wydaje się to wygodne dla innych krewnych.
Sprawdzaj kopie, otwierając pliki
Biblioteka zaleca przechowywanie kopii w różnych miejscach i ich okresowe sprawdzanie. Powiadomienie o zakończeniu kopiowania nie dowodzi, że zawartość jest czytelna. Otwórz fotografie, odtwórz nagranie i sprawdź dokument opisowy. Drugi folder na tym samym urządzeniu nie chroni przed utratą tego urządzenia.
Zapisz, gdzie przechowywane są kopie i kiedy ostatnio je sprawdzono. Krótka lista zrozumiała dla odpowiedzialnego członka rodziny jest bardziej użyteczna niż rozbudowany system, którego nikt nie utrzymuje. Przy zmianie miejsca przechowywania sprawdź nową kopię przed usunięciem starej, zamiast odkrywać brakujące materiały po utracie oryginału.
Zapewnij możliwość przekazania archiwum
Uzgodnij, kto opiekuje się zbiorem i jak inny krewny może go otrzymać. Informacje o używanych usługach internetowych i możliwościach eksportu przechowuj oddzielnie od publicznej strony. Witryna może się zmienić lub zostać zamknięta; przekazanie archiwum nie powinno zależeć wyłącznie od tego, czy ktoś pamięta nazwę konta administratora.
Zacznij od niewielkiego wyboru materiałów i jasnej struktury folderów. Poradnik dotyczący archiwum fotografii omawia porządkowanie zdjęć fizycznych i cyfrowych. Gdy podstawowy zbiór jest zabezpieczony, rozważ publiczną prezentację, link QR lub dodatkowe funkcje. Zachowaj materiały w formie, która pozostanie użyteczna bez tej konkretnej witryny.