Skipulag ljósmyndasafns fyrir einstakling eða gæludýr

Ljósmyndasafn er oft dreift um síma, tölvur, skilaboð og prentuð albúm. Skýrt verkefni auðveldar skipulag: safnið frumritum, skráið samhengi þeirra og undirbúið lítið úrval sem ánægjulegt er að skoða. Allt safnið þarf ekki strax að verða eitt albúm. Söfnun og val eru ólík stig og bæði njóta góðs af nægum tíma.

Safnið áður en valið er

Skráið staði þar sem ljósmyndir geta verið geymdar. Takið með fjölskyldusíma, eldri drif, minniskort, netreikninga og albúm. Biðjið ættingja um upprunalegar skrár þegar þeir eiga þær enn. Mynd vistuð úr skilaboðum getur verið minni en myndavélarskráin og borið minni upplýsingar um hvenær hún var tekin.

Setjið safnaðar skrár í sérstaka safnmöppu. Geymið í upphafi athugasemd um hvaðan hver hópur kom. Þær upplýsingar geta síðar hjálpað við auðkenningu dagsetningar, tilefnis eða ljósmyndara. Forðist að eyða svipuðum ljósmyndum aðeins vegna þess að smámyndir líkjast. Svipbrigði, bakgrunnsatriði og annað fólk í mynd geta verið ólík.

Notið skipan sem fjölskyldan skilur

Möppur geta fylgt árum, æviskeiðum eða atburðum. Veljið kerfið sem auðveldast er að leita í. Ef nákvæm dagsetning er óþekkt skal nota áætlað tímabil og merkja það sem slíkt. Heiðarleg óvissa er gagnlegri en dagsetning sem virðist rétt en hefur verið búin til til að fylla eyðu.

Gæludýrasafn gæti flokkað fyrstu mánuðina heima, kunnuglegar venjur, ferðir og myndir með fjölskyldunni. Safn einstaklings getur þurft annað fyrirkomulag. Markmiðið er að finna efni án þess að vera alfarið háður sjálfvirkum skráarheitum myndavélarinnar. Hafið skipanina nógu einfalda til að annar fjölskyldumeðlimur geti haldið henni áfram.

Skráið það sem myndin segir ekki

Stutt lýsing getur auðkennt fólk, stað og tilefni. Ein setning um frí eða uppáhaldsgönguleið veitir meira samhengi en merking eins og „falleg ljósmynd“. Aðgreinið staðfestar upplýsingar frá minningu sem enn þarf að athuga. Þegar ættingjar muna tilefni með ólíkum hætti skal varðveita óvissuna fremur en knýja fram eina órökstudda frásögn.

Ræðið opinbera notkun þegar annað fólk sést á ljósmyndunum. Fjölskyldusafn, prentað minningaralbúm og opinber vefsíða hafa ólíka áhorfendur. Sérstök deilingarmappa er hagnýt leið til þessarar aðgreiningar. Afritið aðeins valdar myndir í hana og athugið leyfi áður en þær eru notaðar utan fjölskyldunnar.

Geymið frumrit ásamt gagnlegum afritum

Við skönnun prentaðra ljósmynda skal skrá texta á bakhlið. Hann getur auðkennt dagsetningu eða stað. Varðveislufrumrit og afrit til daglegrar skoðunar geta þjónað ólíkum tilgangi. Leiðbeiningar Library of Congress um skönnun fjalla um varðveislu hágæðafrumrits ásamt þægilegu vinnuafriti.

Geymið óbreytt stafrænt frumrit sérstaklega frá skorinni eða litbreyttri útgáfu. Unnið afrit getur hentað tilteknu albúmi betur meðan frumritið gerir annan skurð mögulegan síðar. Nefnið útgáfur nógu skýrt svo breyttri skrá verði ekki ruglað við frumrit. Skiptið ekki út eina frumritinu aðeins til að auðvelda eina sýningaruppsetningu.

Undirbúið viðráðanlegt skoðunarsafn

Veljið ljósmyndir sem sýna ólík tímabil og aðstæður. Albúm þarf ekki tíu næstum eins myndir til að miðla einu tilefni. Daglegir siðir og tengsl geta verið jafngagnleg og formlegar andlitsmyndir. Hnitmiðað úrval auðveldar skoðun meðan stærra safnið er áfram aðgengilegt í skjalasafninu.

Athugið að geymd afrit opnist og að ættingjar viti hvar þau eru. Skrifið stutta athugasemd sem útskýrir möppuskipan og ábyrgð á uppfærslum. Þetta breytir samansafni skráa í fjölskyldusafn sem skilja má utan eins síma eða minnis eins einstaklings. Endurskoðið það reglulega þegar tæki eða geymslufyrirkomulag breytast.